Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

Πρελούδιο 5



Μπλε νιφάδες έπεφταν
από την τρύπα του ουρανού
πάνω στους γυάλινους ανθρώπους.
Σιωπή βαθιά
κι ύστερα
άρχισαν ένας ένας να σπάνε
σε χιλιάδες κομματάκια
μικρά σαν κόκκους ζάχαρης.
Πότισε ο χρόνος 
κι από το χώμα φύτρωσε
ένα καινούργιο είδος
με μάτια ανθισμένα
και στην θέση της της γλώσσας
ένα κεντρί.




2 σχόλια:

  1. Πώς να μην ανθίσουν τα μάτια στη θέα των κόκκων, έστω και σαν, ζάχαρης;
    Αγαπημένο σάουντρακ, πολυαγαπημένης ταινίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μην το λες, τα δικά μου έχει τύχει και να γλαρώσουν από την πολλή ζάχαρη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή