Τρίτη, 5 Μαρτίου 2013

Πινακοθήκη



Τοποθετημένο σε περίοπτη θέση
φωτισμένο με αντάξιους προβολείς
το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέυ
ξεφλούδιζε.
Ο καμβάς ξερνούσε
ανά τακτά χρονικά διαστήματα
αμφίβολες χρωματικές ποιότητες
διατηρούσε απαρέγκλιτα
σημεία που η πινελιά τοποθετήθηκε με σθένος.
Τα αυτιά μαράθηκαν κι έπεσαν
Στους δακρυγόνους αδένες
φύτρωσαν κροκοδείλια δάκρυα
άρεσαν στους επισκέπτες
συνοδευτικά με ολονύχτιους βρυχηθμούς
που αντιλαλούσαν στο στομάχι του
την ώρα που τους  χώνευε.
Η ασθένεια της παρακμής κράτησε καιρό
Μόνο κουκκίδες απέμειναν στο τέλος
κι ένας σκόρος παρθένος στη θέση της μύτης
να ροκανίζει ανόρεχτα χίλια εκτάρια μοναξιάς.
Ο συλλέκτης δεν άντεχε πια να το βλέπει.
Πίστεψε πως έχασε τα λεφτά του
το άφησε πίσω του.
Τι θλιβερό αστείο
αυτή η φράση, αυτή η πράξη.
Ότι αφήνεις πίσω σου
απλά δεν είναι μπροστά σου
Περιμένει υπομονετικά
τη στιγμή που θα γυρίσεις το κεφάλι
για να  γίνεις γλυπτό άλατος
στην αίθουσα τέχνης "Η γυναίκα του Λωτ".




Ποιητικό ύστερο :
Ξεθωριάζουμε, το πρόσεξες;
Και τα λόγια δεν είναι παρά πόρνες
ξεβάφονται βιαστικά, ξεπλένονται σχολαστικά 
λίγα λεπτά μετά την κορύφωση της ηδονής.

(εικόνα Alex Gross -Mixed Media on Antique Photograph)

8 σχόλια:

  1. Τα κροκοδείλια δάκρυα έχουν πέραση γενικώς.
    Αλλά το θέμα είναι να ζει κανείς την παρακμή με στυλ!

    Να ήμουν από μια μεριά να δω τον Ντόριαν Γκρέυ χωρίς αυτιά! Χο χο! Θα έσπαγε τον καθρέφτη του!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Διαβάζοντας το σχόλιο σου έγραψα δεύτερο ύστερο, θα το κρατήσω όμως μυστικό γιατί μπορεί στην πορεία να μεγαλώσει...τρελοκόριτσο, φιλιά!

      Διαγραφή
    2. Ωραία!
      Δεν υπάρχει ομορφότερο πράγμα από το να αυγατίζουν τα ύστερα!
      Σε φιλώ κι εγώ!

      Διαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ξεθωριάζει ο Ντόριαν Γκρέυ...
    Οπως θα ξεθωριάσουμε όλοι μας.
    Πίστεψε πως είναι διαφορετικός.
    Πως δε θα γεράσει ποτέ...
    Η αιώνια νεότητα....
    Ποιος δεν τη ζήλεψε;
    Μόνο που ο θάνατος έρχεται για όλους.
    Τον περιμένουμε απ' την ώρα που γεννιόμαστε.

    Καλή σου νύχτα Κυπαρησία μου:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και στην πορεία μικρή ή μεγάλη, έχουμε την τύχη να συναντιόμαστε με τον ελλειμματικό ή άσχημο εαυτό μας,αυτόν που δεν θέλουμε να βλέπουμε ωστόσο παραμονεύει.
      Φιλιά πολλά serenata :))

      Διαγραφή