Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012

Άνω τελεία (μετεκλογική ενόραση)



Η βασίλισσα λικνίζοντας ελαφρά τους γοφούς της προχωρούσε σχεδόν χαριτωμένα προς την έξοδο με μια κίνηση ματ που από χρόνια  σχεδίαζε.
Ο βασιλιάς έστεκε αιώνια  μαρμαρωμένος σύμφωνα με τις μαρτυρίες των παρευρισκομένων αλλά και του μύθου που έτσι τον ήθελε και που παντού υπάρχει, όπως διδαχθήκαμε από μια παλαιότερη διαφήμιση. 
Τα άλογα που είχαν αρχίσει να χάνουν την γυαλάδα τους και μερικά ακόμη και το σχήμα τους κάτω από το βάρος του παιχνιδιού που παιζόταν στις πλάτες τους, χλιμίντρισαν δυνατά χτυπώντας ταυτόχρονα με δύναμη τις οπλές τους πάνω στην σκακιέρα. Η βασίλισσα σκέφτηκε για μια στιγμή κι έπειτα είπε με στεντόρεια φωνή...
-Είναι που δεν έχουν ψωμί, φευ ας φάνε λοιπόν ευρωπαϊκό παντεσπάνι! 
-Τα πιόνια θέλουν να διατηρήσουν τα τετραγωνάκια που στέκονται είπε χαμηλόφωνα κάποιος.
-Κόψτε τους το κεφάλι! πρόσταξε η βασίλισσα κι αλλάξτε τους τα... νομίσματα.
Στο άκουσμα αυτής της διαταγής κάποιοι  έσπευσαν να κόψουν μόνοι τους το κεφάλι τους  για να μην μπουν σε μπελάδες αργότερα. *1
Έπειτα από χρόνια ο Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα αποφάνθηκε ότι αν τα άλογα αφηνίαζαν, οι αναβάτες θα έπεφταν κάτω και η παρτίδα θα είχε διαφορετική εξέλιξη. Ηλίου φαεινότερον.


Τάδε έφη Πυθία μασουλώντας ανόρεχτα τα φύλλα της, λόγω ζέστης και καταχνιάς, λίγο πριν ανοίξει την πόρτα του μαντείου κι αρχίσει να δέχεται προσφορές για franchise.
*1 (όρα ανάρτηση με τίτλο παρένθεση)