Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

1




Στο παρελθόν, όταν περνούσα μια πολύ δύσκολη επαγγελματική περίοδο, κάποιος μου έδωσε μια χρήσιμη συμβουλή. "Πήγαινε εκεί που υπάρχει αγάπη", μου είπε.
Δεν είχα ιδέα τι εννοούσε αλλά ούτε το ξέχασα ποτέ.
Καθώς κυλούσε ο χρόνος όμως, άρχισα να το αντιλαμβάνομαι διαισθητικά. Καταλαβαίνεις την αξία του να αφήσεις κάποια πράγματα πίσω σου, του να παρατάς όλα όσα σε επιβαρύνουν ή έστω που σε ταλαιπωρούν, γιατί πλέον δεν έχεις χώρο στη μικρή σου βάρκα για επιπλέον αποσκευές. Κι επειδή δεν θέλεις να περιπλέκεις τα πράγματα και δεν θέλεις να τα δραματοποιείς, πηγαίνεις κάπου αλλού.
"Πήγαινε εκεί που υπάρχει αγάπη."

(απόσπασμα από συνέντευξη της Dominiqke Browning στο περιοδικό Bazaar)


Αφιερωμένη η ανάρτηση (αντί γενεθλίων) από το Μονοκοτυλήδονο και τα Αδέσποτα Συναισθήματα σε όλους τους αναγνώστες που με τίμησαν με την παρουσία τους κι ήταν κάτι περισσότερο από ένα εικονίδιο στην δεξιά πλαϊνή στήλη.

Με αγάπη ...



Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

Το κουκλόσπιτο




Το πιο όμορφο σπίτι, 
το σπίτι που έχω κρατήσει στο μυαλό μου και χάρη σ΄αυτό έφτιαξα ιστορίες για άλλα σπίτια μακρινά κι άγνωστα ήταν ένα χαρτόκουτο. 
Το μοιραζόμουν, κυρίως τις βροχερές μέρες, με την κούκλα μου την Λυδία που ήταν μαλακιά κι είχε ροζ χαμόγελο. Όταν κουραζόμουν το μετέτρεπα σε αυτοκίνητο και το παιχνίδι αποκτούσε καινούργιο ενδιαφέρον.
Στριμωγμένοι με κάποιο τρόπο παραμένουμε στην μήτρα της ζωής κι ο ομφάλιος λώρος μας  τρέφεται με ουσίες αόρατες δια γυμνού οφθαλμού. Ένα ξεχασμένο τραγούδι, μια τρυφερή σκέψη, λίγη αλμύρα από την παλίρροια του μυαλού μας, ένα  άγγιγμα, μια ματιά σε ένα αστέρι.
Η φίλη μου η Ράνια μετακόμισε σ΄ένα σπίτι  μικρό για να χωρέσει τρεις ανθρώπους. 
Τα σπίτια όμως δεν είναι φτιαγμένα μόνο για να χωράνε εμάς αλλά για να χωράνε κι αυτά μέσα μας. Εύχομαι λοιπόν το σπίτι αυτό να ριζώσει στην καρδιά τους κι εκείνη να μεγαλώσει για να το χωρέσει ολόκληρο.
Εύχομαι επίσης να μην της είχα τάξει ριγέ τροπικά ψάρια για την μπανιέρα της που να ταιριάζουν με τα ριγέ πλακάκια που ζωγράφισε, γιατί τώρα πρέπει κάτι να σκαρφιστώ...

Υ.Γ άλλοι πνίγονται σε μια κουταλιά νερό κι άλλοι κολυμπάνε...

Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

Λεπτομέρεια


Ο ανεμιστήρας
Η αναμονή
Ένα ξύλινο παντζούρι
Όλα αυτά που πετάνε
Τα ερωτηματικά  κλεισμένα αεροστεγώς
Τα θαυμαστικά  να κυνηγάνε την πτώση του ήλιου
Μια απογευματινή βόλτα
Η παρατήρηση
Η αλμύρα στο δέρμα
Τα κόκκινα στρογγυλά παράσημα των κουνουπιών
Συμπυκνωμένος χυμός βύσσινο
Ένα παιδικό χαμόγελο
Ένα άλλο πασαλειμμένο μαρμελάδα
Νυχτολούλουδα
Νυχτοπεταλούδες
Νυχτοφύλακες αστεριών 
Χωνάκι παγωτό
Η εξερεύνηση
Ιμαρέτ
Το γυαλί που στρογγύλεψε η θάλασσα
Επιβίβαση στο πλοίο του καλοκαιριού
Αποβίβαση στο νησί του φθινοπώρου
Ποτέ το αντίθετο...